بارون بارونه...روز هامون بهتر می شه!

عدد نداره

دلتنگی رو نمی شه شمرد.
شمردنی نیست!
دلتنگی حس کردنیه.

پاسخی برای مریم پری جانم!

بیوگرافی یک پری:

خوب بودی نبودی

خوب هستی نیستی

.

.

.

خوب خواهی بود!  

Me and My camera 2

Me and My Camera 1

...

تو دنیای مرد سالاری زندگی می کنیم

و از این دنیای مرد محور و مرد سالار و از اینکه هی باهاش سر و کله بزنم خسته شدم.

هیچوقت نمی تونی به عنوان یه زن تنها کاملا مستقل باشی...

هر جای دنیا باشی یکی پیدا می شه که حتی با حرف زدن و نوع نگاهش تو رو آزاربده و احساس نا امنی بکنی.

:-&

:-&

:-&

:-&

:-&

.

.

.

الان سیستم اینم که Fuck you jerks all! 

خونه خودم 0 - واقعی

اولین خونه ی زندگیم رو گرفتم. قدیمیه! پر مورچه است. طبقه سوم هست. از کلی پله ی اسپیرال باید بیای بالا برسی به در که روش نوشته 5.
آسانسور نداریم. 2 تا بالکن داریم. یکی رو به تنگه بسفر که خود آب رو نمی‌بینیم ولی اگه کشتی‌های بزرگ رد شن راحت می شه دیدشون... اون یکی بالکن به سمت یه جنگل کوچیکه...
 آشپزخونمون کابینت های چوبی قدیمی داره که عملاً بخش پایینش که زیر ظرفشویی غیر قابل استفاده است گاهی با جمعیت عنکبوت های مقیم زیر ظرفشویی بازی می‌کنم ولی چون از ازدیاد جمعیت مورچه ها و دسترسیشون به کابینت ها جلوگیری می کنن ما هم کابینت های پایین بخشیدیم به عنکبوت ها. بالای 5 گونه عنکبوت اونجا زندگی می کنن.

اینجا به سوسک های فاضلاب اسم‌های زیادی می گن یکیش «کارا فاطما» هست. بسی اسمش عالــــــی و خنده است. از وقتی تو سوراخ ظرفشویی و دستشویی و حمام نفتالین گذاشتیم نسلشون از خونمون فعلا کنده شده.

پ.ن.: اسباب کشی از بس سخت بود قرارداد رو 2 ساله بستیم و خداوند گشادیسم را آفرید.

لپتاپم، بچه ام، زندگی ام

لپ تاپم فقط چراغ پاورش روشن می شه. یارو می گه رو مادربرد ترک داره و تنها راهش اینه که مادربردتو عوض کنی که نمی صرفه و این صوبتا... حس مادری رو دارم که بگن بچه‌ات مرگ مغزی شده برو بچه اتو عوض کن!

خیلی سخته باهاش خداحافظی کنم ولی هاردشو نگه می دارم! به هیشکی هم اهدا نمی کنم.

به میم ابری ام

میم را می‌‌بینم

پست‌هایش را می‌خوانم

دلم می‌خواهد بگویم کنارش هستم

فاصله‌ها را چه کنم

ولی‌ خودش می‌‌دند دلم تنگشم

دخترک کوچکم خیلی‌ بزرگ است

برای فقط ۲۰ سال زندگی‌ زیادی بزرگ است

پیش گاهی خودم را کوچک حس می‌کنم!!!

بگویم نگرانش هستم، با آن لبخند مخصوصش و آن خوبم گفتنش در این جور مواقع می‌‌خواهد آرامم کند.

ولی‌ می‌‌دانم که...

...

آخ! فاصلهها چه‌ها که نمی کند. 

پ. ن.: هر جمله را در خط جداگانه می نویسم چون از این جمله تا جمله بعدی کلی‌ حرف ناگفته و فروخورده هست.(در اینجا ناگفته با فرو خورده فرق دارد)

اوه شت!

بعضی نوت‌ها و آیتم‌ها تو گودر پرتت می‌کنه تو تاریکترین نقطه ی وجودت

و هلاک میشی‌

و می‌‌فهمی‌ که زخمی که فکر کردی کاملا خوب شده

هنوز همونجاست بازتر و عمیقتر از همیشه

و تو هیچ غلطی نکردی

فقط به بودن زخم عادت کردی