آلزایمر

هیچ چیز یادم نمی مونه!

حتی خودمو...

آیینه ها و هیچ ها

آیینه آدم های دیگر بودن همیشه جالب نیست

من مثل جیوه بی شکل هستم.

من مثل آیینه هستم.

من همه هستم جز خودم...

من خودم نیستم.

پس خودم کوشم؟

نه چندان جالب

 زندگیت رو به نقطه‌ای برسونی 

که آینده ات دست چند تا آدم باشه که اصلا نمی‌‌شناسنت

استرس ناشی از این وضع .....پوووف 

کشنده می شه وقتی که تعداد این موقعیت ها با دوره ی تناوبی کوتاه برای آدم اتفاق بیافته

خیلی خوبه آدم استادش 

هم استاد باشه

هم بابا باشه

هم انسان به معنای واقعی باشه 

آزمایشگاه ما مثل یه خانواده هست.... برای اولین بر کار من بخشی از زندگیم و خونواده ام شده.

گودر و بغض های قلنبه

یه چیزی تو دلت داره هی قلنبه و قلنبه تر میشه 

احساس انفجار بهت دست می ده 

ولی منفجر نمی شی

و این بغض، درد و یا هر چی که میخواین اسمشو بزارین می شه یه بغض مزمن ... یه درد مزمن ...

نه توانایی بیانش رو دارین  نه توانایی نوشتنش رو 

یکی یه روزی یه جایی تو وبلاگش تو یه پستی میاد می نویسه. 

هروقت همچین پست هایی می خونین تو گودر شیرش کنین شاید یکی دیگه هم این درد رو داشته باشه 

درد های مشترک خیلی زیادند و هیچ کدام جدا جدا درمان نمی شوند.

و امتحان

امتحان دیروز:

سؤال ها در این حد بود که کم مونده بود اسم کتاب بدن بگن هر چی در موردش می دونین بنویسین!

پ. ن. : واو! ۱۰۰ امین  پست بلاگم بود! گلابتون جانم ۱۰۰ تایی شدنت مبارک!:)

نمی دونم چرا ?ه

قبل از امتحان یا سمینار یا تحویل پروژه نمی دونم چرا هی پست بلاگ پابلیش می کنم...

قبل از امتحان یا سمینار یا تحویل پروژه نمی دونم چرا همه سریال ها و فیلمهای  دیده و نادیده یادم می افتند...

قبل از امتحان یا سمینار یا تحویل پروژه نمی دونم چرا کتاب ها و جزوه های درسی خواب آور می شن...

قبل از امتحان یا سمینار یا تحویل پروژه نمی دونم چرا گودر جذابتر می شه.....

.

.

.

قبل از امتحان یا سمینار یا تحویل پروژه نمی دونم چرا.....

توانایی ادامه این لیست رو دارم ولی ۵ساعت  و ۳۰ دقیقه دیگر امتحان نیز دارم!

98

خودم رو مثل بچه ای می بینم که قبلا یک توپ داشت  و و فکر می کرد فقط همین یدونه توپ هست و الان وسط یه استخر توپ ولش کردن.

سردرگم هستم 

زیاد

Dreamland

دارم لیست درس های کارشناسی رشته خودم (زیست شناسی) تو ام آی تی نگاه می کنم.

 اشکم در اومده  اساسی!  

عاشق سؤال های امتحان هاشون شدم.

عاشق امتحان ها و تمرین هاشون شدم.

چراغ ها را من خاموش میکنم.

فقط یک روز!

برای ۲۴ ساعت نمی خوام هیچ تصمیمی بگیرم

 و 

هیچ گزینه ای رو انتخاب کنم

فقط چراغ ها رو خاموش کنم بخوابم!

اما 

نمی شه

ندارم