دوست پیدا کردن کار راحتیه ولی دوست باقی موندن و دوستی رو بیشتر کردن....کار سختیه!
امسال طول دوستیمون می شه یک بیستم قرن.... ولی عرض و ارتفاع دوستیمون حد نداره.... مرز نداره.... نه، خواهر نیست...دوسته...رفیقه....زندگیه....
اگه یه روزی اکثر دوستام و خونواده ام از ایران برن و از بین اون نزدیک ها فقط تو ایران باشی... مطمئنم بر می گردم ایران...برای دیدنت....برای خلق خاطره های جدیدمون.... برای بودن باهامون... برای حس کردنت....
احساستش و قدرتش حدو مرز نداره.... گاهی وقت ها با مصمم بودنش...ب گاهی وقت ها با منطقش...گاهی وقت ها با احساساتش... ور خر منو می تونه سر به راه کنه!!
بد و خوب همدیگه رو دیدیم...روز های شاد و غمگین همدیگه رو دیدیم.... روز های هیجان انگیز و یکنواختمون رو هم دیدیم....
و الان به روز ها و احوالات گذشته مون می خندیم....
مرناز جان! عزیزکم! تولدت مبارک!
آرزو می کنم برات همه دنیا رو، آرزوهاتو، هدف هاتو!
تو فقط تو زندگیم باش و بمون!
پ.ن.: دوستیمون تو کلمه سخت می تونم بگنجونمش! خودت فاصله سطر ها و کلمه ها رو بخون! می دونم که می تونی و می دونی!
